7 มี.ค. 2554

ต้มไก่

ฝนตกลงมาได้สักอาทิตย์..หญ้าเริ่มรก
เมื่อวานได้ว่ายวานเด็กๆ มาถางหญ้าที่บ้าน
เมื่อเค้ามาทำงานให้ก็ต้องเลี้ยงข้าวกลางวันเป็นธรรมดา
มีเพื่อนบ้านมาช่วยกันทำกับข้าวช่วยกันกิน

เป็นที่สนุกครื้นเครงไม่เหงาดี


เมื่อหลายชีวิตมาอยู่รวมกันก็มีเรื่องมากมายเล่าสู่กันฟัง

เด็กผู้ชายคนหนึ่งชื่อไนท์..เอ่ยขึ้น
"...แม่ต้มไก่เลี้ยงเหรอ..."

ฉันก็ตอบว่า"..อือ..ทำไม? เบื่อเหรอ..?"
ไนท์ก็ว่า"เปล่าคับ..มีเรื่องจะเล่าให้แม่ฟัง"
ฉันว่า.."เรื่องใครล่ะ..ของไนท์..ตี้.."
"บ่..บั๊กเควิน..แน"
"อ้อ! .. เว้ามา...."

เรื่องมีอยู่ว่า..
มีเด็กน้อยวัยรุ่นหมู่กันอยู่สี่คน
คึดอยากกินต้มไก่แซบๆ แต่ว่าบ่มีไก่สิต้มเด้
กะเลยพากันไปลักไก่พ่อใหญ่ลามาโตหนึ่ง
เอามาฆ่าหลกขนต้มอยู่ท่งนา ว่าซั่นเถาะ
บักอั่นนึงหลกขน สับไก่ บักอันนึงดังไฟ
บักอั่นนึง หาของหอม เครื่องปรุงนำ
บักอั่นนึงขึ้นต้นไม้เบิ่งต้นทาง
ว่ามีคนย่างมาแถวนี้บ่ ว่าซั่นเถาะ
การลักขโมยของผู้อื่นนี่ มันบ่ดีเด้อ ซุมสี่ขี้ขโมยนี้
กะบ่ดีคือกัน จักแมนอยากกินแฮงน้อ หมู่เจ้ากะดาย ฮึ.....
ย่อนว่า เป็นไก่ที่ลักขโมยมานั่นล่ะ กะเลยพากันระแวง
ย่านชาวบ้าน ย่านผู้อื่นมาเห็น กะยังว้ากะยังว่า
กะเลยต้องให้ผู้นึงขึ้นต้นไม้เป็นยามนั่นล่ะ
หลังจาก จัดการเอาไก่ลงต้มในหม้อแล้ว
ทั้งสามคน กะนั่งคองท่าอยู่ใต้ต้นไม้
อีกบักนึงกะอยู่เทิงต้นไม้ เด้
สามคนนั่งคุยกันเพลิน เสยอยู่ตี้ล่ะ
บักอยู่เทิงต้นไม้ เหลียวลงมาทางล่าง
เห็นหม้อต้มไก่น้ำเดือดปุด ปุด... 


  
กะเลยสิฮ้องบอก ให้ซุมอยู่ทางล่างคนต้มไก่ ซั่นดอก
เลาฮ้องอย่างแฮงว่า  “คน..คน..คน”
พวกอยู่ทางล่าง ได้ยินคำว่า “คน”
ท่อนั่นล่ะ เข้าใจว่า “มีคนมา”
พากันย่านถืกจับ กะเลย คว่ำหม้อต้มไก่ บับ
แล้วกะฟ้าวแล่นหนี สะล่ะล่ะ
บักอยู่เทิงต้นไม้ เห็นซุมอยู่ทางล่าง แล่นหนี เข้าใจว่า “มีคนมา”
กะเลย ฟ้าวลงต้นไม้ แล่นหนีนำก้นซุมนั้นไป
ซุมบักสามคน เห็นบักอยู่เทิงต้นไม้แล่นนำก้นมา
กะยังเข้าใจว่า “มีคนมา” กะแฮ่งแล่นบ่หยุด
คนเทิงเหมิด แล่นหนีไปจนไกล ก๋าว่าบ่มีไผเห็นแล้ว
กะเลยหยุดเซาเมื่อย...
บักอยู่เทิงต้นไม้ กะเลยถามว่า
“สูพากันแล่นหนีอีหยัง?”
“กะแล่นหนีคน นั่นแหล่ว”
“กูอยู่เทิงต้นไม้สูงๆ คือบ่เห็นมีไผมา”
“กะมึงเป็นคนฮ้องบอกตู ว่า "คน..คน" บ่แมนตี้?”
“โฮ้ย..หมู่ฮาสูเอ้ย...กูบอกให้สูคนต้มไก่ เด้เดียวเนียะ..”
“โอย..สำมาเสียดายต้มไก่แท้ล่ะน้อ....
 กูบ่น่างุมหม้อต้มไก่เลย..” พะน๊า...
ทั้งสี่ขี้ขโมย กะเลยบ่ได้กินต้มไก่จ้อย.... สะล่ะล่ะ.

ฉันว่า...สมหัวมัน...ด้วยรอยยิ้มที่เอ็นดูพวกเค้า


"มากินได้แล้ว..บ่ ย่านถืกจับ เร็วเดี๋ยวอดอีก......


ต้มไก่
ต้มน้ำครึ่งหม้อใบใหญ่หน่อย...ใส่กระเทียมทุบ..ตะไคร้..
ใบมะกรูด..เกลือ..ไก่บ้านสับพอคำ..เคี้ยวทิ้งไว้บนเตาถ่าน
พอทำกับข้าวอย่างอื่นเสร็จ..ไก่ก็นุ่มแล้ว..
ปรุงรส....ใส่ชูรส..มะเขื่อเครือบี้ให้แตก..ผงปรุงรส..
ชิมรสตามชอบใจ...ตักใสถ้วยใหญ่..
โรยหน้าด้วผักชีฝรั่งและผักชีไทย...
โรยพริกขี้แห้งคั้วบุหยาบๆ...หม่ำได้แล้วค่ะ...


ไก่ผัดกระเพรา


ไข่เจียวผักหวาน


ส้มตำ


ผักนึ่ง


แจ๋ว


ข้าวเหนียว


ข้าวเจ้า


ตามด้วยเป๊ปซี่ใส่น้ำแข็งเย็นๆ...


ตามด้วย..ยาแก้ตาปิด..

โอ๊ย..ๆ..โพสต์เอง..น้ำลายสอเอง..
ไปหาของในตู้เย็น..ทำทานก่อนนะ...
แล้วพี่ๆ..เพื่อนๆ..หม่ำอะไร..กันหรือยัง..เที่ยงแล้ว..ค่ะ
 

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น